Ben ik weer! Terug naar de week van 9 t/m 13 januari: een Parijs op en neer, met daaropvolgend een nachtje in Geneve en 2 nachtjes Madrid.

Op het eind van de middag meld ik me 9 januari voor de vlucht naar Parijs. Ik hoef geen koffer weg te brengen dus op Schiphol ben ik zo klaar. Voor ik het weet komen de passagiers aan boord en na zo’n 45 minuten vliegen zijn we in Parijs. Daar draaien we snel om (pax eruit, schoonmaak erin, checklist uitvoeren en nieuwe pax erin, en dan letterlijk omdraaien aan de gate richting de startbaan) en hoppa, we zijn al weer Amsterdam. ’s Avonds gewoon thuis op de bank!

Slapende pax in de Europe Select
De 10^e hoef ik pas ’s avonds om 19:00 uur op Schiphol te zijn. Omdat het vriest (ja, toen nog behoorlijk) moeten we de-icen. We taxiën naar het de-icing platform waar een dikke antivries vloeistof over het vliegtuig wordt gespoten om de ijsvorming te verwijderen en nieuwe tegen te gaan. Dan snel naar de startbaan, voordat zich nieuw ijs kan gaan vormen! Ook deze vlucht vliegt voorbij, ik werk voorin in de ‘select class’ waar alle 8 passagiers in een volledige coma lijken te verkeren! Wat een saaie bedoeling… * De Europe Select is een soort businessclass op Europese bestemmingen, alleen mag het geen businessclass heten omdat het niet zo luxe is als de echte businessclass op ICA-bestemmingen. Ik zit op de crewseat en lees een krantje. Af en toe loop ik even langs de passagiers, nog steeds niemand aanspreekbaar… Dan maar even vragen of de mannen in de cockpit iets willen. Gelukkig kan je hier vaak wel een drankje of een maaltijd slijten. Pompiedom…achterin zijn ze ook al klaar met de service dus ook daar kan ik niet echt wat doen. Dan maar even sales’en. Ik zie dat niet alleen de selectclass uitgeput is, ook achterin ligt het merendeel te slapen. Stilletjes loop ik door het gangpad, en fluister bij wakkere passagiers “Inflight sales. Duty free.”   Mmm…niets! Dus nog geen 10 minuten later zit ik weer met mijn krantje op de crewseat. Gaap… Wat kan zo’n vluchtje dan lang duren! In het hotel drinken we nog even wat en dan is het bedtijd.

Hedendaagse kunst in Geneve
De volgende dag hebben we nog tot drie uur ’s middags de tijd in Geneve. Samen met een collega neem ik de bus naar de stad. Het is ijskoud maar wel heerlijk zonnig weer!! We bezoeken het Centre d'Art Contemporain. Een aanrader voor moderne kunstliefhebbers! We staan in een ruimte waarin je jezelf met een videocamera als kunstobject op een scherm projecteert. En we wringen onszelf door een simpel elastiekje. In één poging weet ik mezelf door het lichtbruine huis-tuin-en keuken elastiek te werken. Vreemd, als je je bedenkt dat ze regelmatig knappen als je ze om een bosje bloemen knoopt! Heel gebleven elastiekjes mogen in een overwinningspot. Hiephoi, mijn elastiek is nu onderdeel van de tentoonstelling!! Na het museum lopen we een stukje langs het meer van Geneve en eten wat bij een heerlijk oubollig restaurantje waar het eten super is. Om half drie zijn we terug in het hotel, keurig optijd voor calling dus! Die middag vliegen we terug naar Amsterdam en om 21:00 uur door naar Madrid waar ik een zgn. ‘dagje over’ heb. Een lange stop, ofwel, 2 nachtjes Madrid.

Doktersbezoek voor een collega
Bij het ontbijt in Madrid blijkt een van de collega’s ziek te zijn. Ze heeft last van haar buik en er moet een dokter bijkomen. Zelf denkt ze dat het allemaal wel snel overgaat, en dat ze morgen gewoon met ons mee terugvliegt naar Amsterdam. De dokter denkt er anders over en stuurt haar met de eerste vlucht naar huis, want ze moet naar het ziekenhuis voor controle. Gelukkig mag ze vliegen en kan ze gewoon in Nederland naar het ziekenhuis. Nog diezelfde middag wordt er een nieuwe collega naar Madrid gevlogen die de volgende ochtend met ons terug zal vliegen.