Nog steeds zitten we hier bij mijn vluchtverslagen in het jaar 2008! Ik loop behoorlijk achter en het lijkt steeds erger te worden. En dat terwijl ik sinds een tijdje nog maar 67,7% vlieg. Maar daarover later meer! Na Kazachstan en de kerstdagen vlieg ik op 30 december ’s middags naar Madrid.

Een paar dagen eerder is Wouter al richting Madrid vertrokken om zijn zusje op te gaan zoeken, die dan al bijna een half jaar in Madrid woont. De vlucht gaat supersnel, een korte werkdag waar ik niet moe van kan worden.  Als ik bel om te vertellen dat ik in het hotel ben, blijkt dat Wouter en zijn zusje al onderweg naar het hotel zijn. Hup het uniform uit, onder de douche en een spijkerbroek uit de koffer toveren. Ik ben behoorlijk verkouden en om de dag een beetje gezellig door te komen gaan we eerst even langs de Madrileense farmacia voor een neusspray.

We wandelen wat door de stad, langs Plaza Major en Sol, eten tapas in de gezellige wijk La Latina en drinken een biertje in een Ierse bar.  Ondertussen heb ik er al zo’n vijf pakjes zakdoeken doorheen gesnotterd en op het einde van de avond ben ik dan toch behoorlijk moe. Wouter kiest er die nacht ook voor om in een heerlijk hotelbed te slapen, in plaats van op het luchtbed bij zijn zusje.

Op oudjaarsdag schuiven Wouter en ik aan bij het ontbijt waar al zo’n zeven andere collega’s zitten (Wat zijn hier veel bemanningen!). Een deel is gisteravond laat aangekomen en vliegt die middag terug naar Schiphol. Er zijn zelfs twee collega’s die vanmiddag terug naar Schiphol vliegen en vervolgens weer naar Madrid moeten, en dus vanavond met Oud en Nieuw weer hier zijn. Apart!
“En wanneer vlieg jij dan weer terug?”
Op 1 januari om 7:00 uur, morgen dus. Twee nachtjes Madrid, hiephoi!

Met een schrale neus en bonkend hoofd zitten Wouter en ik even later in de metro naar zijn zusje haar studentenhuis. Een plan voor die dag hebben we niet echt maar één ding gaan we sowieso doen: oliebollen bakken!  Rond half 10 ’s avonds vertrekken we samen met alle huisgenoten, de oliebollen en veel te goedkope Cava richting Sol waar het feest zal moeten plaatsvinden. En ohja, de rode lingerie en 12 druiven niet te vergeten. Het schijnt geluk te brengen om rode lingerie te dragen en de druiven moeten worden gegeten op de laatste 12 seconden van het jaar…(inclusief 12 wensen)
Bij Sol aangekomen blijkt dat inderdaal heel Madrid hier naar toe is gekomen. Wat is het druk!! Ik sms met de collega’s die aan de andere kant van het plein staan maar door de drukte kan ik ze niet vinden.

Als de klok bijna twaalf uur slaat stoppen we de druiven in onze mond waarmee ik zo druk ben dat ik vergeet om ook maar iets te wensen.  Om twaalf uur precies knalt het vuurwerk los en roepen we allemaal: Gohlukkg nuuwjar!!!! Of zoiets...
Probeer dat maar eens met 12 druiven in je mond! En dan het volgende, elkaar zoenen met al die druiven verstopt in je hamsterwangen!!  Na een paar minuten vuurwerk is het feest op Sol voorbij. De Madrilenen duiken de kroeg in of gaan naar huis en eigenlijk zit het er voor mij ook op…want om 6:00 uur moet ik al weer op. Gelukkig mag Wouter nog even doorslapen… tot twaalf uur ’s middags is de hotelkamer van hem!!
Tegen die tijd zit ik alweer in Kopenhagen waar we iets na elven ’s ochtends zullen landen. Wat is het besef van tijd toch onwerkelijk en de wereld klein, als je vliegt.

Wouter blijft nog een paar dagen in Madrid en ik zit op 1 januari dus alweer in Kopenhagen. Mijn verkoudheid is over, maar de korte nacht in Madrid voel ik nog goed en dus ga ik in Kopenhagen vroeg naar bed! Na Kopenhagen vlieg ik op 2 januari door naar Boekarest en op 3 januari naar huis. Als ik om elf uur thuiskom krijg ik van Wouter een sms dat hij aan het eind van de middag thuis zal zijn. En zo zit mijn werkweer erop, die door twee dagen Madrid toch wel heel erg als vakantie voelde!!