Reisverslag van Wouter in Zuid-Afrika

Heerlijk onderuitgezakt zit ik in de veel te grote businessclassstoel met massagefunctie. Via een eigen persoonlijk videosysteem heb ik keus uit wel honderd films, series en muziekzenders. Om de haverklap staat er een stewardess naast je met een trolley vol eten. Zit je net lekker een filmpje te kijken en ja hoor, daar zijn ze weer.  “Wilt u als dessert vers fruit, chocolade-ijs met caramel of een kaasplankje?” Haast gegeneerd maak je een keus.  Oh, en dan is er natuurlijk ook nog koffie en thee, inclusief alle likeuren, cognac en zoete dessertwijnen.  Gewoon een kopje koffie graag.

In de cockpit
Tussen de filmpjes en al het eten en drinken door heb ik heerlijk geslapen. Om vijf uur rinkelde die ochtend de wekker al en pas om een uur of negen ’s avonds zijn we in Johannesburg. Zoals Linsey al heeft geschreven mocht ik met de landing in de cockpit zitten. De jongste piloot, de co-co, vertelt me tijdens de daling iets over de procedures. Tussen alle lichtjes buiten zie ik de landingsbaan verschijnen. Het vliegtuig telt af, fivehundred…twohundred…fifty…ten… en dan zijn we geland.  Er wordt een kaart bijgepakt die de piloten naar de gate navigeert. Zo veel is tegenwoordig geautomatiseerd maar dit gebeurt nog met een papieren kaart. Iets voor TomTom? 

Keten op de achterbank
Er staat een bus klaar die de bemanning naar het hotel brengt en gelukkig passen de IPB’ers hier bij in. In de bus worden wijntjes en biertjes opengemaakt en er wordt gezellig gekletst. Met Bart en Danielle, die ook een week blijven, bespreken we in de bus de plannen om een paar dagen op safari te gaan. In het hotel verdwijnt iedereen naar de kamers. Niet om te gaan slapen, maar om zich snel op te frissen en het uniform eindelijk uit te kunnen doen. En dan wordt er nog een borrel gedronken in de bar!

De eerste dag in Johannesburg
De volgende ochtend staan we (een beetje brak) al om zeven uur bij de conciërge om een safari te regelen. En dat in de vakantie!!  Gelukkig kunnen we de rest van de dag lekker relaxen, want we gaan pas overmorgen richting het wildreservaat. Na een uitgebreid ontbijt koersen we richting de ligstoelen bij het zwembad…heerlijk in de zon! Aan het einde van de middag gaan we nog even langs een Afrikaanse markt waar ik voor een vriend een ‘moemoe’ en bijbehorend hoedje vind. ’s Avonds eten we bij Mojo’s, een Afrikaans restaurant met livemuziek, vuurspugende mannen en vrouwen die ons gezicht komen beschilderen.  Het vakantiegevoel is er!

Hihihihipffff op dag twee
Ook de volgende dag kunnen we niet uitslapen. Om acht uur worden we opgehaald door Henry om te gaan paardrijden. De laatste keer op een paard was in Mexico,..als dat maar goed gaat!  Gelukkig weten de beestjes de route en voorop rijdt een Zuid-Afrikaanse cowboy die ons van alles vertelt over de dieren en natuur. Ik weet ook waarom we zo vroeg werden opgehaald, want zelfs om tien uur is het al behoorlijk heet buiten! Pfff! Helemaal beneden zien we een groep leeuwen. Maar veel dichterbij zien we een giraffe en kuddes zebra’s en wildebeesten (gnoes). Op de paarden kunnen we dichtbij de dieren komen. We stonden middenin de kuddes!

Niet om maar over het hek
Henry vertelde onderweg interessante dingen over de politiek en apartheid en de ontwikkelingen van Joburg. Sinds de invoering van de flitspalen is het verkeer een stuk veiliger. Het bedrijf dat de flitspalen financierde sprak af 20% van de inkomsten uit boetes te ontvangen. Al na de eerste maand hadden ze de flitspalen terugverdiend en sindsdien houden alle weggebruikers zich aan de snelheid.  
Of het verhaal van de Zuid-Afrikaanse mentaliteit om vooral niet onnodig ver te lopen. Henry zijn erf is afgezet met een hek waardoor mensen niet in een rechte lijn hun weg kunnen vervolgen. In plaats van om het hek heen te lopen klimmen de mensen óver zijn hek, lopen vervolgens over zijn erf, om aan de andere kant weer over het hek te kruipen.

Zelfs een vrouw met baby op haar rug en een flinke tas gooit eerst de tas over het hek, vervolgens tilt ze de baby eroverheen en dan zijzelf. Baby weer op de rug, tas vast en aan de andere kant van het hek hetzelfde verhaal.   Mensen steken zelfs snelwegen over omdat de loopbrug even verderop toch wel wat meer moeite kost…

Dag drie: weer vroeg op
’s Avonds eten we bij de Bullrun, vlakbij het hotel, waar vliegend personeel standaard een gratis fles wijn en 10% korting op de rekening krijgt. Die stewardessen weten ook overal korting uit te slepen! Het schijnt dat we ook voor de lodge een speciaal tarief hebben. De volgende ochtend kunnen we uitslapen!!  Of nou ja, zoiets.
´Pas´ om 9.00 uur staat onze huurauto klaar. Eerst nog lekker ontbijten en ohja, de loodzware koffer van Linsey (die voor het weeshuis, vol speelgoed ofzo) naar iemand brengen die voor het hotel staat.  Dat lijkt een kleine opgaaf, maar het hotel is zo enorm groot dat we een paar honderd meter moeten lopen voordat we bij de ingang zijn. Door het hoogteverschil zit je hart al snel bovenin je keel.  Dan is het tijd om echt op pad te gaan! Onze huurauto is een mooie witte Yaris! Zo’n 300 kilometer is het rijden naar Shibula, de lodge in het wildreservaat. Bart rijdt, want die heeft al vaker links gereden. Ik navigeer en de vrouwen kletsen achterin.  Het grootste deel zitten we op de snelweg en door de tolwegen rijdt alles lekker door. Als we de snelweg af zijn komen we door de dorpjes Modimolle en Vaalwater en verderop, in een natuurlijke omgeving, zitten er apen op de weg.

Oh shit, you guys must be lost…
De natuur is hier heel anders dan in de stad. Om ons heen zijn bergen en verschillende cactusplanten sieren de berm. We zien de borden die de maingate van het wildreservaat aangeven. Bij de poort aangekomen zegt de poortwachter dat we verdwaald moeten zijn. Huh?? Hoe kan dat nou??  Hij lacht en geeft ons een stapel papieren die we moeten tekenen. Dekay, onze ranger van Shibula, staat al klaar met bier, nootjes en biltong (een snack van gedroogd wild, zoals koedoe) . Onze auto  moeten we achterlaten want de wegen zijn hier niet geschikt voor onze Yaris. In een uur tijd rijden we in de jeep naar de lodge en onderweg zien we aapjes, antilopen, impala’s, koedoes en wildebeesten.

Vijfsterrenluxe
De lodge is asociaal luxe!  We hebben een grote kamer met klassiek hemelbed, een bad op pootjes, een binnendouche, een buitendouche en een privézwembad.  Hup, zwembroek aan en ’t zwembad in! Bart heeft ondertussen een biertje geregeld. Goed man!  Om ons heen klimmen aapjes in de bomen..het schijnt zelfs dat er een keer een leeuw uit een jacuzzi bij de lodge heeft gedronken.  Als we zijn bijgekomen van de luxe staat er een lunch klaar. En om 16:00 uur start de eerste gamedrive, de safaririt door het reservaat. We zien van alles, maar het mooist was de olifant die op nog geen twee minuten rijden van de lodge tussen de bomen stond. Als we terugkomen staat de gastvrouw klaar met glaasjes sherry en verfrissingdoekjes om het zand van onze gezichten te vegen. Omdat het al donker is worden we door een ranger naar onze kamers gebracht, voor het geval de leeuw uit ons zwembad zit te drinken. Een uur later worden we weer opgehaald voor het diner. Al het eten in onze kamer moet ook goed worden opgeborgen (in de koelkast), want de apen schijnen alles te ruiken en voor je het weet heb je onverwachte bezoekers.

Dag vier: nog vroeger uit bed!
De vierde ochtend moeten we nog eerder op! Om 5:45 uur worden we gewekt door de ranger om vervolgens om 6:00 uur te vertrekken voor de ochtendrit. Het wild wordt dan net wakker dus je hebt dan de meeste kans om dieren te spotten. Iedereen kijkt druk om zich heen…ziet iemand al iets?? Daar? Nee…toch niet. Daar dan? Ja, een neushoorn! Met jonkie! Oh, en daar ligt een nijlpaard in het water!  Waar is het fototoestel? Onderweg stoppen we voor een kop koffie en iets lekkers. De ranger klapt een tafel uit en uit en de thermosflessen worden uit de jeep getoverd. En daar staan we, middenin de natuur, tussen de zebra’s. Samen met Bart en de ranger doen we een wedstrijd ‘bokkiedrolliespoegen’ , waarbij je de harde, droge keutels  van een bok zo ver mogelijk weg probeert te spugen. Na zo’n drie uur rijden zijn we terug bij de lodge, waar het ontbijt klaar staat.

Dansen op de African beat
’s Middags kunnen we relaxen bij het zwembad en om drie uur staat de lunch al weer klaar. Als we terugkomen van de avondrit moeten we allemaal links de jeep uit. Rechts naast de jeep staat een boom waar een gifspugende cobra in zit genesteld.  Gelukkig is er weer sherry voor de nodige ontspanning! Die avond gaan we barbecueën, oftewel: eten van de Zuid-Afrikaanse braai! Het personeel van Shibula komt zingend de buitenplaats binnen en voordat we aan tafel mogen moeten we eerst allemaal meedansen op de Afrikaanse muziek.

Dag vijf: terug naar de stad
Dinsdag, alweer de laatste dag, zijn we na de ochtendrit en een lekker ontbijt teruggereden richting Johannesburg. Onderweg zijn we nog even gestopt om een cowboy-/safarihoed te kopen die ik natuurlijk al veel eerder had moeten kopen. Om vier uur zijn we terug in het hotel. Linsey en Danielle gaan proberen te slapen, want om acht uur moeten ze weer op om zich klaar te maken voor de vlucht. Samen met Bart eten we nog wat bij de Bullrun en ik koop nog wat souvenirs voor mijn ouders. Zouden ze biltong lekker vinden?

Het werk van een stewardess is écht bijzonder. Zowel op de heen- als terugreis viel het me op hoe leuk de bemanning met elkaar omgaat. Het ziet er uit als een gezellig team met veel verschillende mensen: jong of oud, single of getrouwd en homo of hetero. En dat terwijl niemand elkaar kende! Met die onbekende mensen reis je de hele wereld over. Zo zit je nog in Nederland en zo ben je helemaal in Zuid-Afrika! Gelukkig is er geen tijdsverschil, maar het hoogteverschil voel je wel. Dat is toch wel anders! Dat heb ik op kantoor alleen als ik de trap op sprint…

Het was een heerlijke vakantie! Op naar de volgende. Waar gaan we heen Lins?