In de briefing wordt er even ingespeeld op hoe blij we allemaal zijn dat we –eindelijk- weer eens naar Abuja mogen. De fijnste bestemming die er te krijgen is. “Alleen te krijgen als je ‘m aanvraagt met 100 punten. En dan nog moet je geluk hebben hoor!” grapt de purser die vervolgens vraagt wat we verwachten van deze vlucht. Iedereen noemt iets: veel taxfree verkopen, culturele (communicatie)verschillen, grote bagage items. Het is een vlucht die goed te doen is als je weet wat je kan verwachten. Niet zomaar ‘nee’ zeggen als er iets gevraagd wordt wat je niet hebt of kan, maar zeggen dat je voor ze gaat kijken of je best gaat doen.  Aardig lachen (zoals altijd) en af en toe een grapje maken. Dat maakt de vlucht naar Abuja voor jezelf écht een stuk leuker!

Bagage en taxfree verkopen, 2x veel.
Tijdens het instappen komen er vriendelijke mensen binnen, ze kijken me aan als ze gedag zeggen en vragen op z’n Amerikaans hoe het gaat. Vrouwen dragen prachtige jurken en voor ik het weet sta ik met een 8 weken oude lachende dreumes op mijn arm. Waar is de moeder ineens naar toe?? Ah, die blijkt nog meer bagage op te halen die ze voorin het vliegtuig heeft achtergelaten. Inderdaad, er komt vreselijk veel bagage aan boord.  En ook de vele taxfree verkopen klopt. Na de maaltijdservice beginnen er vier collega’s met de verkoop van taxfree en een uur later staan ze nog steeds in hetzelfde gebied. Iedereen wil kopen! Er wordt vooral met cash betaald en ik vraag me af of we hier niet keihard geld aan het witwassen zijn…  Een man die achterin zit drentelt om ons heen, hij wil ook kopen. Ik zeg dat we uiteindelijk ook bij hem zullen komen en dat we van voor naar achter werken. Dat is natuurlijk een verkapte ‘nee’ en dat was aan zijn reactie te zien. Na zijn argumenten en een soort van vals gesmeek besluit hij met een geïrriteerde ‘tss’ en loopt weg.  Je kan onmogelijk aan tien man tegelijk verkopen maar dat ging er niet in op deze vlucht. Iedere passagier die ik aankijk zie ik met een boodschappenlijstje wapperen en ondertussen wordt er aan mijn schort getrokken. Kopen kopen kopen! Zo’n anderhalf uur voor de landing staan we nog steeds halverwege het vliegtuig te verkopen. Ik ben inmiddels bang dat we de achterste rijen echt niet meer gaan halen want er wordt over 15 minuten nog een maaltijd geserveerd en dus stoppen we met de verkoop. Dat dit niet gewaardeerd wordt mag duidelijk zijn… Maar het is niet anders. De uiteindelijke opbrengst is een kleine 5000 euro aan taxfree. En dat is veel!

Klaar. Op.
De laatste service moet wat gehaast worden uitgedeeld omdat de sales net wat te lang geduurd heeft. De passagiers achterin merken op dat ze helemaal geen eten willen maar taxfree willen kopen. Arg!! Het-kan-niet-meer. Klaar. Op. Uitverkocht. Tijd om te landen. En dat doen we gelukkig ook snel. Een paar passagiers geven bij vertrek een handje en bedanken voor de fijne vlucht. Huh? Ik verbaas me keer op keer over deze bestemming.

Voorraadkoffer
Bij aankomst duik ik mijn bed in. Een heerlijke nacht ondanks de hitte en de muggen in mijn kamer. De volgende ochtend neem ik mijn eigen broodje mee naar het ontbijt. Om dit keer fit thuis te komen heb ik een zak mueslibollen van huis mee. Ik neem van het buffet alleen wat yoghurt (ja, uit een gesealed flesje) om mijn malariapillen mee in te nemen en een kop koffie.  ’s Middags een paar cherrytomaten van thuis met een Snelle Jelle. Misschien wat overdreven maar het werkt tot dusver wel. Nergens last van! ’s Avonds laat ik me toch overhalen voor de gezellige BBQ in het hotel. De vorige keer ben ik daar niet ziek van geworden dus okee. Om zeven uur gaan er kipsateetjes, lam, varken, zalm, gamba’s en groentenspiesjes op de grill. En het is gelukkig ‘s avonds allemaal goed gegaan! De volgende ochtend is mijn buik toch een klein beetje van slag en ik besluit het maar weer bij mijn mueslibol en een yoghurtje te houden. Voor de volgende dag heb ik nog een maaltijdsalade mee en na twee dagen kan ik Abuja gelukkig weer gezond verlaten.

Ligbedjes
Bij het zwembad is de ene na de andere collega aan het morrelen met de ligbedjes. Het blijkt een hele opgaaf om ze rechtop danwel liggend te krijgen. Ze kijken hulpeloos in het rond. Één collega roept zelfs in het rond wie haar voor een euro wil helpen…ahum. Foei!

Dag twee kunnen we niet aan het zwembad liggen want er vindt een renovatie plaats. Wat moeten we dan in de enorme Afrikaanse hitte? Gelukkig mogen we naar het nabijgelegen Hilton zwembad maar voordat we daar neerploffen op bedjes die wel makkelijk verstelbaar zijn, bezoeken we eerst lokaal marktje waar ik een leuk leren tasje scoor. Een goede stess kan overal shoppen zeggen ze weleens!

Als ik kon toveren.. kon toveren..,
… dan zou ik dat niet moeten vertellen aan een Nigeriaanse passagier. Als op de terugreis een passagier zijn vismenu niet lekker vindt vraagt hij om de kipvariant. Vraagt is een groot woord, hij gebiedt het. Helaas is de kip inmiddels op en dus wordt het een nee. Om dit niet zo letterlijk te zeggen maak ik er een grapje van. “ If I could do magic I would give you chicken, but all is left is more fish.” Zijn ogen spatten bijna uiteen en zijn gebiedende blik wordt een boze.  Oeps. “Give me food, and DON’T tell me what you can or can’t” Nog een oeps. Ik begrijp ineens wat ik die man net verteld heb. Voor ons een leuk grapje, maar als je in voodoo/zwarte magie gelooft een dodelijk grapje. Ik vind zijn reactie belachelijk, maar bied hem wel mijn excuses aan omdat ik niet weet wat het voor hem betekent. En, ik pas voortaan op mijn grapjes bij dit soort culturen.

Simsalabim: weg?
Als ik wel kon toveren had ik hem overigens heel snel het vliegtuig uitgetoverd want het was en bleef een naar mannetje, en, iets heel anders, dan zou ik er tevens voor zorgen dat Afrikaanse muggen heel hard gaan zoemen want ik ben lekgeprikt zonder een zoem te hebben gehoord! Dus na Abuja heb ik nog braaf een week de Malerone (tegen de malaria) doorgeslikt. Inmiddels ben ik alweer twee weken thuis en gelukkig heb ik niets opgelopen. Het was een leuke reis met leuke collega’s en een goede (gezonde) afloop waarmee ik nog het meest blij ben!